"I'm singing in the rain
          Just singing in the rain
          What a glorious feelin'
          I'm happy again.....
 
                     I'm laughing at clouds
          So dark up above
          The sun's in my heart
          And I'm ready for love"
 
~เพลง Singing In The Rain ขับร้องโดย Gene Kelly
 
 
เมื่อกันยายนผันผ่าน เดือนตุลาคมก็มาเยือน...
 
//แต่ลมฝนยังอยู่นะ (ฮา)

 
เรื่องน่าดีใจก็คือ ในที่สุดคอมก็หายพังแล้ว!!
 
เรื่องน่าเสียใจก็คือ ยังไม่มีตังค์จ่ายค่าการ์ดจอกับพาวเวอร์
ซัพพลายที่พังไปเลย...
 
แต่ในเมื่อคอมกลับมาทำงานปกติ เขียนบล็อกได้โดยไม่
ต้องนั่งมึนงมโปรแกรมในคอมชาวบ้าน ก็คงเป็นเรื่องดี
แหละเนอะ!
 

 
 

 
เนื่องจากเล่น flickr ดูภาพในโฟโต้สตรีมของช่างตัดเสื้อตุ๊กตา
ที่ติดตามผลงานอยู่ แล้วไปเจอภาพสวนขวด (terrarium)
สวยๆเข้า เลยเกิดอาการอิจฉาอยากทำตามมั่ง (ฮา)
 
ลองเมียงๆมองๆดูแล้วไม่น่ายากมาก มีขวดแก้วที่สะสม
เอาไว้แล้วด้วย ไปซื้อของมาเพิ่มนิดหน่อยก็พอจะลองทำ
ดูบ้างได้แล้ว
 
(ยิ่งหน้าฝนแบบนี้ไปแงะต้นมอสจากพื้นมาก็ได้ ประหยัดตังค์
ได้อีก... แต่ออกแนวทำลายล้างไปนิดนึงนะ)
 
 
สวนขวดเป็นอะไรที่เหมาะเหม็งสำหรับคนที่อยากได้สีเขียวๆ
ในห้อง แต่ไม่มีพื้นที่ และไม่อยากผจญภัยกับสิ่งมีชีวิตที่อาจ
ติดมากับดิน และคืบคลานออกมาระหว่างที่กำลังหลับ เพราะ
โลกในขวดเป็นระบบปิด ไม่มีอะไรเล็ดลอดออกมาได้
 
(แต่ก็ต้องเปิดมาผึ่งลมนานๆที อาทิตย์ละครั้งสองครั้งนะ)

 
 
 
อุปกรณ์ที่ควรจะมีก็คือ ต้นไม้ ดิน แล้วก็ขวด (แถมตะเกียบ
สำหรับซอกแซกจุดเล็กๆเข้าไปอีกอย่างด้วย) 
 
จริงๆแล้วไปอ่านในฮาวทูจะมีบอกว่าใส่ดินเป็นชั้นๆเป็นงาน
เป็นการยังไง... คร่าวๆก็คือ
 
 
ชั้นล่างสุด : กรวดหยาบ
ชั้นที่สอง : ถ่านกัมมันต์ หรือถ่านกรองน้ำ (activated carbon)
ชั้นที่สาม : มอสแผ่น (sphagnum moss)
ชั้นที่สี่ : ดินปลูกต้นไม้
ชั้นบนสุด : ต้นมอสคลุมดิน ต้นไม้เล็กๆ ของตกแต่ง ก็ว่ากันไป
 
 
หน้าที่ของกรวดคือระบายน้ำส่วนเกิน ถ่านช่วยฟอกอากาศ มอส
แผ่นช่วยกันไม่ให้ดินตกไปกองก้นขวด... ส่วนดินกับต้นไม้มีหน้า
ที่เอาชีวิตตัวเองให้รอดก็พอ (จะรอดหรือไม่ก็ต้องเอาใจใส่หน่อย)
 

 
...แต่เนื่องจากมีอุปกรณ์แค่มอสกับพีทมอส (sphagnum moss
แบบไม่เป็นแผ่น) แล้วก็กรวด มีเท่าไรใช้เท่านั้นก่อนละกัน (ฮา)
 
สรุปก็ใช้กรวดรองก้น พีทมอสตาม ต้นมอสตบท้าย เอาตะเกียบ
คีบๆจัดๆไปตามบุญตามกรรม ออกมาเป็นประมาณนี้
 
 
 
 
แบบแรกขวดเล็กจิ๋ว ใส่แค่พีทมอสรองก้น แล้วก็โปะต้นมอสไว้
ข้างบน จากนั้นใส่เต่าทองน้อยกับนกฟลามิงโกลงไป เป็นแบบ
เรียบสุดๆ ยังไม่รู้ว่าจะอยู่ได้นานขนาดไหนกันหนอ...
 
 
 
 
ทำอีกแบบเป็นแบบเปิดไม่ปิดฝา... เห็นว่าแบบนี้จะอยู่ได้นาน
เพราะมีการระบายอากาศ แต่ต้องลำบากรดน้ำไม่ให้แห้งบ่อยๆ

(เวลาเบื่อๆสามารถเอานิ้วจิ้มมอสเล่นได้ด้วย นุ่มๆดี...)
 
 
 
 
 
แบบสุดท้าย!! หน้าตาแลดูจริงจัง (ฮา) ใช้ขวดยาแก้ไอสูงๆ
เผื่อต้นไม้โต แล้วก็รองก้นด้วยกรวดเพิ่มด้วย ส่วนต้นไม้เล็กๆ
ก็ขุดมาจากกระถางซะอย่างงั้น มีต้น สตรอเบอรี่ประดับ กับต้น
ออกซาลิส เล็กๆ เป็นวัชพืชตายยากทั้งคู่ ยังรอดูว่าจะรอดถึง
โตมั้ย...
 
 
ขั้นตอนสุดท้ายก็ย้ายขวดไปวางไว้ในที่ที่มีแสงแดดอ่อนๆสัก
ครึ่งวันก็พอ อย่างโต๊ะทำงานที่มีแสงธรรมชาติส่องเข้ามาสัก
นิด หรือริมหน้าต่างที่แดดไม่แรงมาก เท่านี้ก็พออยู่ได้แล้วค่ะ
 
(แต่อย่าให้แดดแรงเกินนะ เดี๋ยวกลายเป็นต้นไม้อบไอน้ำเอา)
 
 
เอาล่ะ...กลับสู่โซนเวิ่นเว้อกันเถอะ 
 
 
 
ฝนตกทุกวันแบบนี้เหมือนมีแอมเบียนท์เสียงฝนแทรกในหัว
ตลอดเวลา... แต่ทำให้สมองแล่นดีเหมือนกันนะ แถมฟังเพลง
แนวเศร้าๆก็เพราะขึ้นด้วย โดยเฉพาะเพลงนี้
 
ชอบหน้าฝนที่สุดเลย
 
//อนึ่ง ยกเว้นเวลาเดินทางออกจากบ้าน และเวลาตากผ้า ละไว้
ในฐานที่เข้าใจ...
 
 
แต่ถ้าใครรู้สึกว่าฝนตกแล้วเหงาเกินไป ไปดูคลิปนี้ซักหน่อยก็
ช่วยลดความอึมครึมได้นะคะ