"เมื่อทารกแรกเกิดหัวเราะเป็นครั้งแรก จะมีภูตพรายตนหนึ่ง
เกิดใหม่ขึ้น"
     
     "และทุกครั้งที่เด็กคนใดพูดว่า 'ฉันไม่เชื่อว่าภูตพรายมีจริง'
ภูตพรายสักตน ซึ่งอยู่ที่ไหนสักแห่ง จะร่วงหล่นลง แล้วก็ตายไป"
 
~Peter Pan โดย J.M. Barrie
 
 
 

 
เรือโจรสลัดสีทองโผบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเหนือกรุงลอนดอน...

เด็กๆทั้งสามแห่งครอบครัวดาร์ลิ่ง ทั้งเวนดี้ จอห์น และไมเคิ่ล
คุณและคุณนายดาร์ลิ่ง นาน่าสุนัขพี่เลี้ยงเด็ก กำลังนั่งอยู่ที่ขอบ
หน้าต่าง เฝ้ามองเรื่อโจรสลัดที่เหมือนภาพฝันค่อยๆลับสายตา
 
ทิวทัศน์ยามค่ำคืนของหอนาฬิกาบิ๊กเบน และสะพานลอนดอน
กลายเป็นภาพที่ติดตรึงอยู่ในใจของเด็กๆทั่วโลก...
 
นั่นคือฉากจบอันน่าประทับใจของ Peter Pan ในตำรับของ
วอลท์ ดิสนีย์
 
 
 
...ปีเตอร์จะกลับไปที่ไหน เนเวอร์แลนด์จะเป็นอย่างไรบ้าง แล้ว
เวนดี้จะได้พบกับปีเตอร์อีกครั้งหรือเปล่า
 
หรือว่าปีเตอร์จะกลายเป็นเพียงความทรงจำของเวนดี้ เช่นเดียว
กับที่เป็นความฝันในวัยเด็กของคุณนายดาร์ลิ่ง และผู้ใหญ่คน
อื่นๆ...
 
ฉากจบซึ่งชวนให้คิดฝันไปต่างๆนานานั้นทิ้งคำถามมากมายเอา
ไว้ จนกระทั่งเวลาผ่านไป จากที่อายุน้อยกว่าไมเคิ่ล ก็โตจนเป็นพี่
ของเวนดี้ ล่วงเลยไปสิบกว่าปีก็มีโอกาสหาคำตอบให้ตัวเองสักที
 
 
อบเขตคร่าวๆของบทความ
 
 
ภาคต้น
 
: J.M. Barrie และ "เด็กชายที่ไม่มีวันเป็นผู้ใหญ่"
 
: The Little White Birds และ Peter Pan in Kensington Gardens
 
: Peter Pan และ Neverland

: เด็ก การเติบโต และ "ผู้ใหญ่"

 
: "Do you believe in fairies?" ภูตพราย ความเชื่อมั่น และเวทมนต์
 
 
 
 
:  Margaret Ogilvy... "แม่" และ Wendy
 
: "เด็กหลงทาง" และครอบครัว Llewelyn Davies (ปวดตับระดับสิบ)
 
และ...
 
: "When Wendy Grew Up" ...ตอนจบที่แท้จริงของ Peter Pan
 
 
//When Wendy Grew up ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในฉบับนิยายที่ดิสนีย์เอาออกไป
 จะขอตัดไปไว้ในส่วนของเอนทรี่ย์หน้านะคะ คราวนี้เอาแค่บทวิเคราะห์ก่อน แต่
จะแปลแบบคัดย่อบางส่วนนะ แปลคำต่อคำไม่ไหว เดี๋ยวเอนทรี่ย์จะยาวเกินไป...
 
//อนึ่งในส่วนของบทวิเคราะห์ จะมีข้อมูลบางอย่างที่อาจ "ทำลายความฝัน" ได้
(ทั้งด้วยตัวเกร็ดเนื้อเรื่อง และข้อมูลด้านชีวประวัติ) ต้องขอเตือนไว้ก่อนสักนิด
เพื่อที่จะได้เตรียมตับให้พร้อมนะคะ

 
//คราวนี้รู้สึกว่าเขียนยาวเป็นพิเศษอีกแล้วล่ะ...เลยตัดเป็นสองตอนแทน (
ก้มตา

หลบ
คำครหา) เพิ่งเขียนถึงเป็นครั้งแรก แล้วข้อมูลมันเยอะ ...ถ้าอ่านแล้วเมา
โปรดเมตตาอย่าว่ากันเลยนะคะ
 
 
 
 
//ภาพประกอบ Peter Pan in Kensington Gardens โดย Arthur Rackham
 

 
J.M. Barrie และ "เด็กชายที่ไม่มีวันเป็นผู้ใหญ่"
 
 
หากนับเฉพาะในหมวดวรรณกรรมเยาวชนแล้ว Peter Pan
ถือได้ว่าเป็นอีกเรื่องที่ "มีความเป็นผู้ใหญ่" สูง ไม่ว่าด้วยการ
เขียนที่ออกไปทางวรรณกรรมทั่วไปมากกว่าหนังสือสำหรับ
เด็กที่ไม่เน้นสำบัดสำนวน สัญลักษณ์ หรือรูปแบบการเขียนที่
ซับซ้อน ทั้งความโหดร้ายในเนื้อหาที่ไม่ได้ถูกลดทอนลงไป
ไม่ว่าความเจ็บปวด การจากลา หรือแม้แต่ความตาย...
 
//ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่า ผู้เขียนซึ่งมีอาชีพหลักคือเขียนบทละครและนวนิยายผู้ใหญ่
ทั่วไปนั้นยังคงทิ้งกลิ่นอายเดิมของตนไว้
 
 
กล่าวกันว่า J.M. Barrie หรือ James Matthew Barrie 
ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียน Peter Pan มาจากการตาย
ของพี่ชายของตนในอุบัติเหตุจากเสก็ตน้ำแข็ง โดยในขณะนั้น
พี่ชายเพิ่งมีอายุเพียง 14 ปี และ Barrie